Tüm güzel şeyler bir gün sona erer. Bu, hayatın acı gerçeğidir, ancak bu durumun iyi yanı, pek de iyi olmayan şeylerin de eninde sonunda sona erme eğiliminde olmasıdır. Burada gördüğünüz mavi Tesla Model Y Long Range ile geçirdiğim 25 ayı hangi kategoriye koyacağım? Dürüst olmak gerekirse, düşüncelerimi ortada bir yerde tutuyorum. Bunu yazarken kendimi kıskanç bir saygı ile sonsuz bir rahatlama arasında gidip gelirken buluyorum.
Bu araba, Roadshow ailesinin bir parçası olarak hayatına başladı, sonra benim ailemle kaldı. Bu araba hakkındaki ilk incelememi ve haberimi okuduysanız, onu eve götürdüğümde birçok şeyden etkilendiğimi biliyorsunuzdur. Ancak daha da önemlisi, beni dehşete düşüren şeylerdi. Arabanın, hayali frenleme olayı olmadan cruise control ile 5 mil bile gidememesi kabul edilemezdi. Aylar geçtikçe, Model Y’nin berbat sürüş kalitesi sinirlerimi giderek daha fazla bozuyordu.
O zamandan bu yana, ilk endişelerimin çoğu belirgin şekilde azaldı. Evet, hayali frenleme düzeldi, yeni özellikler arabayı kullanmayı kolaylaştırdı ve hatta bu kiralama süresi dolmadan önce hiç görmeyeceğimi düşündüğüm, uzun zamandır beklenen “Tam Otonom Sürüş” özelliğini bile aldık.
Ancak, FSD’nin hala berbat olması, belki de aslında yanılmadığımı hissettiriyor.
Tüm bunlara rağmen, Model Y bu yıllar boyunca benden isteksizce saygı kazandı. Bu nedenle, bu inceleme, olumlu ve olumsuz yorumlar arasında gidip gelen bir inceleme olacak. İsterseniz bana katılın ve makul bir sonuca varabilir miyiz bakalım.

Temel Özellikler
Bu araba hakkındaki kararsızlığım, sürüş dinamikleriyle başlıyor. Model Y, bazen sürmesi oldukça eğlenceli olabilir, ancak diğer zamanlarda sinir bozucu derecede tatmin edici olmayan ve baştan sona cezalandırıcı derecede sert bir sürüş sunuyor.
İyi olanla başlayalım: güç. Model Y gerçekten hızlı. 0-60 mil hızlanma süresi 4,8 saniye olarak belirtilmiş, ancak bundan daha canlı hissediliyor ve 19 inçlik lastiklerin kaldırabileceğinden daha sert bir şekilde ileriye fırlıyor. Ve sadece 15.000 mil sonra, kış boyunca özel kar lastikleri kullanılmasına rağmen, bu lastikler şimdiden aşınma gösteriyor.
Direksiyon da aynı şekilde çok hızlı. Neredeyse sıfır geri bildirimle, ama hızlı. Bu hız ve küçük direksiyon simidi, Model Y’yi çevik ve çekici hale getiriyor. Olağanüstü verimlilik sunan bir elektrikli araç için, büyük bir gülümseme de sunuyor.
Ta ki en ufak bir tekerlek patinajı veya kayma hissedene kadar, bu noktada Tesla’nın güvenlik sistemleri gücü keser ve eğlenceyi bozar. Bununla ilgili daha fazla bilgiyi birazdan vereceğiz.
“Asfaltta en ufak bir kusur bile, kıçınıza tekme atar gibi rafine edilmiş süspansiyon sayesinde kabinde acı verici bir geri bildirimle sonuçlanır.”
Yani Model Y bazen hoş olabilir, ama aynı zamanda tam anlamıyla baş ağrıtıcıdır. Asfaltta en ufak bir kusur bile, kıçına tekme atmak kadar incelikli süspansiyon sayesinde kabinde acı verici bir geri bildirimle sonuçlanır. Sürüş kalitesini iyileştirmek için özellikle daha küçük 19 inçlik jantları tercih etmemize rağmen, bu araba her küçük tümsekte sarsılıyor. 20 inçlik jantlar için ekstra ücret ödediyseniz, Tanrı yardımcınız olsun.
Bu gerçekten çok yazık, çünkü düzgün bir yolda, çift camlı akustik cam ve Model Y‘nin diğer özellikleri onu sakin ve sessiz hale getiriyor. Ancak, her küçük tümsek kabinde perküsyon etkisi yaratarak yankılandığında, bir sonraki Supercharger’a kadar kalan kilometreleri saymaya başlayacaksınız.

Kış Performansı
Kışın sürüşün en iyi yanı, çivili Nokian Hakkapeliitta 10 EV lastikleri takmak oldu. Evet, bu lastikler mükemmel yol tutuşu sağlıyor ve yıllardır kullandığım diğer çivili lastikler kadar gürültülü değil, ama daha da önemlisi, yumuşak yanakları Model Y’nin sürüş kalitesini belirgin şekilde iyileştirdi. İyileşme o kadar belirgindi ki, mevsimsel gerekliliklerden daha uzun süre, ilkbahara kadar bu lastikleri kullanmaya devam ettik.
Fabrika çıkışlı dört mevsim lastikleriyle Model Y, karlı havalarda açıkçası biraz korkutucuydu. Bu düşük yuvarlanma dirençli lastikler serttir ve kış performansı için uygun değildir. Forumlarda ve Reddit’te çok sayıda Model Y sahibinin insanlara kar lastiğine ihtiyaçları olmadığını söylediğini gördüm, bu yüzden şunu açıkça belirtmek istiyorum:
Düzenli olarak kar yağışının olduğu bir yerde yaşıyorsanız ve fırtınalı bir günde eve güvenle ulaşmak istiyorsanız, özel bir kar lastiği seti satın almalısınız.
Bununla birlikte, Model Y‘nin stabilite kontrol sistemi mevcut tutuşu yönetme konusunda oldukça başarılı. Sadece bu standart lastikler pek tutuş sağlamıyor. Ancak Nokian lastiklerle Model Y karda tam bir canavar gibiydi. Garaj yolumuz için kar küreyici bulmakta zorlandığımız ve birkaç kez arabayla geçmek zorunda kaldığımız durumlarda bile Model Y hiçbir sorun yaşamadı.
Bu stabilite iyi olsa da, eğlenceli değildir. Düşük tutunma koşullarında agresif sürüşe iyi tepki vermez. Hevesli bir buz yarışçısı olarak, koşullar kötü ve etrafta kimse yokken biraz yana kaymayı severim. Model Y buna izin vermez. Donmuş bir gölde bile, araba tüm gücü kesmeden önce arka tekerlekleri birazcık kaydırabildim.
Bu üzücü, ancak bu tür şakalar yapmak istiyorsanız, Performance modeli için 4.000 dolar ödemeniz ve 27 mil menzilden vazgeçmeniz gerektiğini bilin.

“Tam Otonom Sürüş”
Hala “Tam Otonom Sürüş” ifadesini tırnak işaretleri olmadan yazamıyorum, çünkü otomotiv sektöründeki en bariz örneklerden daha bariz bir örnek aklıma gelmiyor. “Otopilot” yeterince kötüydü. “Tam Otonom Sürüş” mü? Bu bariz bir yalan.
İyi yanlarından başlayalım. Bu araba yeni iken sorun yaratan hayalet frenleme sorunu büyük ölçüde giderildi. Burada gördüğünüz araba, burnunda radar sensörü olmadan sevk edilen ilk Model Y’lerden biri. Karşıdan gelen trafiği algılamak için ön camdaki görüntü sensörlerine tamamen güvenen ilk arabalardan biriydi.
Bu arabayı bayiden eve götürdüğümde, bölünmemiş otoyollarda, araba karşı şeritte güvenli bir şekilde seyreden karşıdan gelen arabaları önlemek için rutin ve düzenli olarak frenlere basıyordu. Bazen bu o kadar agresif bir şekilde oluyordu ki ABS devreye giriyordu.
Bu durum çoğunlukla ikincil yollarda yaşansa da, otoyolda da meydana geldi. Açıkçası, çok korkutucuydu. O zamanlar bunun arkadan çarpma kazalarına neden olabileceğini belirtmiştim ve gerçekten de bu tür kazaların meydana geldiğine dair raporlar ve hatta bir dava bile oldu.
Kiralama süremizin sonunda, hayalet frenleme çok daha az sıklıkta olmaya başladı. Olduğunda da daha az ani oluyordu. Umarım bu, Tesla‘nın gerçekten bir çözüm bulduğu ve arabanın yaklaşan çarpışmaları algılama yeteneğini ortadan kaldırmadığı anlamına gelir.
Neyse ki, bunu test etme fırsatım olmadı.
FSD de gelişip iyileşmiş olsa da, hala bir felaket. Aracı iade etmeden önce son bir sürüşe çıktım ve sonuç çok kötüydü. Aracı kasıtlı olarak çok uzun süre yoldan gözlerimi ayırdığımda umursamadı, ancak ellerim direksiyondan hiç ayrılmamasına rağmen sürekli direksiyonu sallamamı istedi.
FSD, hızı iyi bir şekilde kontrol etti ve otoyolda düz bir şekilde ilerledi, ancak sürekli sol şeritte kalarak arkadaki trafiği tıkadı ve daha sonra sağ şeritte bir yarı kamyonu geçti. Ayrıca, dönüş sinyali kullanmadan bir çıkışa girdi, ardından çıkış şeritleri arasında çılgınca zikzaklar çizdi ve ardından hafif bir virajı almak için hız sınırının 20 mil altında yavaşladı. Belki de en kötüsü, birçok kez kontrolü devralmak zorunda kaldığımda, direksiyonu gerçekten sıkıca tutup çevirmem gerekti. FSD kontrolü vermek istemiyor ve bu da tüm arabanın sallanmasına neden oluyor.
“En iyi ihtimalle, FSD açıkken sürüş, cebinde yeni alınmış öğrenim ehliyeti olan sivilceli 15 yaşındaki bir gencin yanında yolcu koltuğunda oturmak gibidir.”
En iyi ihtimalle, FSD açıkken sürüş yapmak, cebinde yeni alınmış öğrenim ehliyeti olan sivilceli 15 yaşındaki bir gencin yanında yolcu koltuğunda oturmak gibidir. Bu ayrıcalık için 12.000 dolar ödemek kesinlikle delilik. Super Cruise, BlueCruise, BMW’nin Driver Assistance Professional ve tabii ki Mercedes-Benz’in Drive Pilot, hepsi çok daha güvenilir, daha yetenekli ve açıkçası kullanımı daha rahat. Ayrıca hepsi de önemli ölçüde daha ucuz.
Beyaz vinil köpeklere karşı nasıl dayandı?
Volvo, BMW ve Mercedes-Benz gibi şirketlerin elektrikli araçlarında kullandıkları yüksek kaliteli vegan malzemelerle karşılaştırıldığında, Model Y’nin iç kısmındaki beyaz vinil, 1970’ler temalı bir yatak odası için şüpheli bir seçim gibi görünüyor ve hissediliyor. Lüks fiyatlara sahip bir araba için, bu konuda lüks olan hiçbir şey yok.
Ancak, ona saygı duymak zorundayım. Dayanıklıydı. Kiralama süremizin sonunda, özellikle sürücü koltuğu mavi lekelerin belirgin izlerini gösteriyordu. Daha önceki birçok beyaz iç mekan gibi, kot da bir zorluktu. Arabayı iade ederken ceza ödeyecek miyiz diye merak ettim, ancak Dr. Bronner’s sabunu (Heal Earth!) ile birkaç dakika içinde temizledim.
Arka koltukları, köpeklerimizin pençelerinin en kötü etkilerinden korumak için hamak tarzı koltuk kılıfı kullandık. Ancak, bu koltuklar yine de çok fazla kir ve pislik gördü ve yıpranmış gibi görünmüyordu.
İç mekan genel olarak oldukça iyi durumda kaldı.
Menzil ve Verimlilik
25 ayda Tesla ile 15.410 mil yol yaptık, umduğumuzdan daha az, ancak pandemi nedeniyle sahip olduğumuz süre boyunca neredeyse her şeyin kapalı olduğunu düşünürsek, bu o kadar da kötü değil. Bu süre zarfında, araç 4.272 kWh enerji tüketerek toplam 277 Wh/mi verimlilik elde etti. Ya da 3,6 mi/kWh, bu da kar lastikleriyle oldukça soğuk havalarda sürüş yapmamıza rağmen, EPA’nın tahminine neredeyse tam olarak uyan bir değer.
Genel olarak, Tesla’nın tahmin ettiği menzil doğruydu ve arabada nadiren, hatta hiç menzil endişesi yaşamadık. Supercharging’e kolay erişim kesinlikle buna yardımcı oldu, ancak bekleme ücretleri genellikle şarj molalarını istediğimiz gibi keyifle geçiremememize neden oldu. Eskiden şarj olurken gezip bir şeyler yemek güzeldi.
Ancak, sürekli bir sorunumuz vardı: park halindeyken önemli ölçüde menzil kaybı. Birkaç kez Model Y’yi havaalanında bıraktık ve geri döndüğümüzde şarjının yarısından fazlasını kaybettiğini gördük. Sentry Mode’u ve yapabileceğimiz her şeyi kapattık, ancak bu durum devam etti. Mümkünse şarjda bırakmak en iyisi.
Güvenilirlik ve Kalite
Basitçe söylemek gerekirse, Model Y ile hiçbir zaman mekanik bir sorun yaşamadık. Bir kez bile servise gitmesi gerekmedi. Ve birçok Tesla’nın müşterilere panellerinde ciddi hizalama sorunları ve benzeri sorunlar varken teslim edildiğini görmüş olsam da, bizimki bayiden çıktığında oldukça iyi görünüyordu.
Bununla birlikte, mükemmel değildi. Araç ıslandığında sis günlerce arka lambaları bulanıklaştırıyordu ve biz de kuru tutmak istediğimiz hiçbir şeyi ön bagaja koymamayı çabucak öğrendik. Yanılıyor olabilirim, ama bana göre aracın kapalı bir bölümüne su girmesi muhtemelen kötü bir şey.
Bu nedenle, ön bagajı hiç kullanmadık. O yüzden, içinde bir şey bırakmadığımızdan emin olmak için ön bagajı açtığımda bir avuç yaprak bulduğumda ne kadar şaşırdığımı tahmin edebilirsiniz. O yapraklar oraya nasıl girmişti? Hangi ağaçtan düşmüşlerdi ve kaç kilometre boyunca onları taşımıştık? Hiçbir fikrim yok, ama umarım yolculuktan keyif almışlardır.
Maliyet
Tesla’nın fiyatlandırmasının ne kadar dinamik olabileceğini düşünürsek, bu arabayı bir daha satın alsam ne kadar tutacağını hesaplamak ilginç olur diye düşündüm.
Burada gördüğünüz Model Y Long Range’in boya, iç mekan, çekme kancası ve FSD seçenekleriyle birlikte nihai fiyatı 67.490 dolardı. Aynı Long Range’i aynı seçeneklerle (artık isteğe bağlı olan şarj adaptörü dahil) yapılandırdığımızda, son iki yılda garip bir şekilde 190 dolar artan 1.390 dolarlık teslimat ücreti dahil olmak üzere nihai fiyat 66.880 dolar oluyor.
Dolayısıyla, aradaki tüm bu dalgalanmalara rağmen, bugünkü maliyet aşağı yukarı aynı.
Neler aynı değil? Rekabet. En ucuz Tesla Model Y 50.490 dolar. Mustang Mach-E’nin fiyatı 43.000 doların biraz altında başlıyor. Hyundai Ioniq 5 veya Kia EV6 daha da ucuz ve hepsi en azından sürüş açısından daha iyi olmasa da en azından aynı derecede iyi. Ayrıca, Volvo’nun EX30 gibi seçeneklerin yakında piyasaya çıkması ve Audi Q8 E-Tron ve Mercedes-Benz EQE SUV gibi gerçek lüks seçeneklerin çok daha pahalı olmaması nedeniyle, Model Y’nin değer önerisi sorgulanabilir.
Bu alanda Model Y, gerçekten sadece menziliyle öne çıkıyor ve dikkate alınması gereken menzilden çok daha fazlası var.
Özleyeceğim şeyler
Köpek Modu
Menzil
Süper Şarj Ağı (ama uzun süre değil mi?)
Hızlanma
Bayi deneyiminin (yokluğu)
Özlemeyeceğim şeyler
Sürüş kalitesi
Güvenlik sistemine uygulanan “beta” kelimesi
Park halindeyken rastgele şarj kaybı
Aylık ödeme
Elon Musk ile herhangi bir şekilde finansal olarak ilişkili olmak
Son faktör
Model Y deneyiminin göz ardı edemeyeceğim son bir yönü var: Tesla’nın marka imajının evrimi. Bu iki yıl boyunca, bir Tesla sahibi olmak fiilen bir siyasi duruş haline geldi. Elon Musk’ın kişisel siyasi görüşlerine katılıp katılmamanız önemli değil. Bu markayla olan çok yakın ilişkisi, bir Tesla’da görülmeyi, onun inançlarına örtülü bir şekilde uyum veya en azından kararsızlık olarak algılamaya neden oldu.
Artık arabalarında görülmekten rahatsızlık duyan birçok Tesla sahibi ile konuştum. Kira sözleşmelerinin bitmesine kalan ayları sayıyor, ön siparişlerini iptal ediyor veya arabalarını satıyorlar. Açıkçası, bu çok yazık.
Tesla Model Y, tüm kusurlarına rağmen, göz ardı edilmesini imkansız kılan birçok dikkat çekici özelliğe ve niteliğe sahiptir. Giderek rekabetin arttığı elektrikli crossover SUV segmentinde hala bir rakip, ancak giderek artan sayıda insan için Tesla’nın marka imajı onu savunulamaz bir seçenek haline getiriyor.
Eğer siz de bu durumdaysanız, sizi suçlamıyorum. Öte yandan, gözlerinizi kapatıp görmezden gelebilirseniz veya Musk’ın silah düzeyinde trollemelerinden gerçekten hoşlanıyorsanız, bu segmentteki en iyi menzil ve performans kombinasyonlarından birine sahip olursunuz. Ancak, lüks segmentte yer almayı hak eden, premium bir şey arıyorsanız, Model Y’den daha iyisini bulabilirsiniz.
Asla asla demeyin, ama önemli bir yenileme olmadan başka bir Model Y sahibi olmayı hayal edemiyorum. FSD’nin yeniden başlatılması gerekiyor, aksi takdirde onu bir yükten daha fazlası olarak göremeyeceğim ve sürmesi bu kadar zor bir araba için 70.000 dolar harcamayı düşünemiyorum.
Peki, o kadar parayı neye harcardım? Yakın zamanda ailemize başka bir markanın yeni bir elektrikli SUV’si ekledik ve kararımızdan çok memnunuz. Bu konuyu başka bir güne saklayacağım.
Mükemmel bir yazı.
Geriye dönüp baktığımda, Tim’in yıllar boyunca Tesla fanatiklerinden eleştiri alması gerçekten akıl almaz bir durum. Birçok otomotiv gazetecisi abartılı saçmalıklara güvenirken, Tim ise düşünceli eleştiriler ve yapıcı övgülerle uğraşıyor.
Çok adil bir değerlendirme, Tim. Bizim arabamızda senin yaşadığın sürekli hayali frenleme veya ön bagaj sızıntısı sorunları hiç olmadı, ama geri kalan her şey tam olarak doğru. O sürüş kalitesi, arabamızı sahip olduğumuz birkaç yıl boyunca beni çok rahatsız etti.
Arabamızı satın aldığımızda, Musk ile hiçbir sorunum yoktu. Ancak, satmaya karar verdiğimizde, onun özdenetim eksikliği ve açıkçası berbat kişiliği o kadar ilerlemişti ki, arabayı satmak kolay bir seçim oldu. Çok yazık.
Ioniq 5 ve MME GT Premium’u çok seviyorum. İkisini de MY’den daha üstün modeller olarak görüyorum.

